Błogosławieni Jan Świerc i Towarzysze

Męczeństwo to zawsze trudny temat, niejednokrotnie wywołuje w nas niepokój i lęk. Czasami podchodzimy do niego wyłącznie jako do faktu historycznego, bo jest tak dalekie i dzisiaj nas nie dotyczy.

Rodzina Salezjańska to około sto siedemdziesiąt lat historii. Pierwsi męczennicy oddali życie za wiarę w 1930 roku.

Do tego grona 6 czerwca 2026 roku dołączy dziewięciu polskich salezjanów: księża Ignacy Antonowicz, Ignacy Dobiasz, Karol Golda, Franciszek Harazim, Franciszek Miśka, Ludwik Mroczek, Włodzimierz Szembek, Jan Świerc, Kazimierz Wojciechowski.

Ci nasi bracia, którzy zostali zamordowani w Auschwitz i Dachau, w zupełnie nieludzkich warunkach pozostali wierni słowom Jezusa i nie tylko byli przeświadczeni, że nie są zwolnieni z ich praktykowania, ale codziennie byli miłosierni, odpuszczali, przebaczali, modlili się o miłosierdzie dla swoich oprawców, katów, morderców. W ten sposób podtrzymywali na duchu współwięźniów, którzy wielokrotnie nie rozumieli takiej postawy. Ale także spowiadali, czasami sprawowali Eucharystię, roznosili komunię, chociaż sprawowanie sakramentów było zakazane. Tam, gdzie życie było odbierane, niszczone, duszone, okaleczane, poniewierane, przekreślane, oni wlewali, wydaje się bezpodstawną, nadzieję.